Πολιτισμός
Η Ευγενία Δημητροπούλου στον Χ-τύπο: “Η ίδια η ζωή μας δείχνει τον δρόμο προς τα μπροστά” – Η δημοφιλής ηθοποιός μιλά για την ενσάρκωσή της ως «Φιλιώ Χαϊδεμένου» στο Π.Π.Ι.Ε.Δ.
![](https://www.xtypos.gr/wp-content/uploads/2022/07/dimitropoulou.png)
Δέος και συγκίνηση επικράτησε στο θέατρο του Παγκόσμιου Πολιτιστικού Ιδρύματος Ελληνισμού της Διασποράς (Π.Π.Ι.Ε.Δ.) Ν. Φιλαδέλφειας στην επίσημη πρεμιέρα της θεατρικής παράστασης «Φιλιώ Χαϊδεμένου», η οποία επέστρεψε στη σκηνή ύστερα από έξι χρόνια μετά τις διθυραμβικές κριτικές που απέσπασε στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Η παράσταση έλαβε χώρα στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων μνήμης για τα 100 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή που διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολη Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος σε συνεργασία με τους Δήμους Ν. Ιωνίας, Ν. Φιλαδέλφειας-Ν. Χαλκηδόνας και Ηρακλείου Αττικής.
Την αλησμόνητη Φιλιώ Χαϊδεμένου, την γυναίκα σύμβολο για τον Μικρασιατικό Ελληνισμό, που έζησε τα συγκλονιστικά γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής και αφιέρωσε τη ζωή της τόσο στην διατήρηση της Μικρασιατικής μνήμης, όσο και του πολιτισμού της Ιωνίας, υποδύθηκε εξαιρετικά η ταλαντούχα ηθοποιός Ευγενία Δημητροπούλου, η οποία με την ερμηνεία της συγκίνησε και καθήλωσε το κοινό που κατέκλυσε ασφυκτικά το θέατρο.
Την πρωταγωνίστρια πλαισίωσε ο ηθοποιός και ερμηνευτής Ζαχαρίας Καρούνης, ο οποίος έχει αναλάβει την σκηνοθεσία και την μουσική επιμέλεια της παράστασης.
Η παράσταση περιελάμβανε μουσικές και τραγούδια που συντρόφευαν τη Φιλιώ σε όλες τις περιόδους της ζωής της, αλλά και μουσική και τραγούδια που έγραψε ο ίδιος ο Ζαχαρίας Καρούνης ειδικά για την «Φιλιώ Χαϊδεμένου» σε στίχους Χρίστου Γ. Παπαδόπουλου.
Η Ε. Δημητροπούλου αποκλειστικά στον Χ-τύπο: «Κρατάω το δυναμισμό και την εφευρετικότητά της»
Για την εμπειρία της παράστασης και τη σχέση που απέκτησε με αυτό το κομμάτι της ιστορίας μέσα από τη «Φιλιώ» μας μίλησε αποκλειστικά η κα Ευγενία Δημητροπούλου, αποκαλύπτοντας και τα νέα επαγγελματικά της σχέδια.
Ποια ήταν η αποδοχή του κοινού στις δύο παραστάσεις;
Ήταν συγκινητικός ο τρόπος που υποδέχτηκαν οι θεατές τη συγκεκριμένη παράσταση. Ήταν μια παράσταση που δουλέψαμε πάρα πολύ με τον Ζαχαρία Καρούνη. Είναι μια ιστορία που είχε ξανά διηγηθεί ο Ζαχαρίας μεν, αλλά με άλλο τρόπο με την κα Μπεμπεδέλη, οπότε φαντάζεστε πως όταν μια τόσο σημαντική ηθοποιός έχει δώσει το στίγμα της και έχει σφραγίσει αυτήν την παράσταση, πόσο μεγάλο βάρος είχα στους ώμους μου. Αλλά όταν με προσέγγισε μου είχε εξηγήσει ότι το σκέφτεται να είναι κάτι διαφορετικό και μια διαφορετική προσέγγιση σε όλο αυτό. Ομολογώ ότι κάτι με συνδέει με την ιστορία της Μικρασιατικής καταστροφής. Εντυπωσιάστηκα όταν διάβασα το κείμενο, είχα ακούσει για την παράσταση την προηγούμενη. Άρχισα να βλέπω όλες τις συνεντεύξεις, να διαβάζω για αυτήν την σπουδαία γυναίκα και με πολύ σεβασμό σιγά σιγά άρχισα να προσπαθώ να την προσεγγίσω και ήθελα πάνω απ’ όλα το αποτέλεσμα να δικαιώσει και τους συγγενείς της, τους κατιόντες και φυσικά, με απλό τρόπο και ειλικρίνεια να πούμε τη συγκλονιστική ιστορία.
Τι προετοιμασία χρειάστηκε για να μπείτε στο πετσί του ρόλου; Συναντήσατε δυσκολίες;
Σίγουρα είναι ένα εκτενές κείμενο. Δηλαδή έπρεπε να μάθω πάρα πολλά λόγια, αλλά πέρα από αυτό η δυσκολία θεωρώ όταν υποδύεσαι κάποιον άνθρωπο που έχει ζήσει, δηλαδή ένα υπαρκτό πρόσωπο, είναι για μένα τουλάχιστον ότι πάντα έχω μια συστολή και μια ευθύνη γιατί υπάρχουν άνθρωποι που τον έχουν ζήσει αυτόν τον άνθρωπο και πρέπει πάντα να τον σεβαστείς και να είσαι πάντα όσο πιο κοντά γίνεται σε αυτόν, γνωρίζοντας εσύ πάντα ότι παίρνεις ένα θεατρικό κείμενο. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν χρειάστηκε να κάνουμε αλλαγές. Όποιος έχει διαβάσει και το βιβλίο θα δει ότι ο λόγος της ρέει τόσο πολύ και στο ίδιο το βιβλίο, ο τρόπος που μιλάει στις συνεντεύξεις της είναι εντυπωσιακός, οπότε το κείμενο ήταν αρκετά κοντά έως πάρα πολύ κοντά στο λόγο της και σε αυτό που ήταν η ίδια. Οπότε στην ουσία ήθελε περισσότερο να την κατανοήσω, να καταλάβω τον τρόπο σκέψης της και τον τρόπο που ενεργούσε φυσικά στην εποχή – που κατά καιρούς έχω έρθει σε επαφή με την εποχή αυτή και την έχω αναζητήσει – αλλά ήταν και πάλι μια πολύ καλή ευκαιρία.
Η αλήθεια ότι σας προτιμούν για τα έργα «εποχής»…
Ναι κι εμένα μου αρέσουν, απλά ξέρετε τώρα που είμαστε στο 2022 ο, τιδήποτε παλιό είναι «εποχής». Αλλά έχει μεγάλη διαφορά το ’80, το 1922, το 1950 κ.α. Κάθε εποχή έχει διαφορετικά στοιχεία και πάντα ανατρέχω και προσπαθώ να είμαι συνεπής σε αυτά.
Τι παίρνετε μαζί σας σαν μάθημα από τη Φιλιώ;
Κρατάω το δυναμισμό της, την εφευρετικότητα της στο να βρίσκει λύσεις και ότι ο άνθρωπος έχει τεράστια δύναμη μέσα του. Καλό είναι να μην συμβαίνουν τόσο ακραία πράγματα για να μην χρειάζεται να την επικαλείται, αλλά ότι δεν πρέπει να λυγίζουμε εύκολα, αλλά να είμαστε πάντα δυνατοί και να κοιτάζουμε μπροστά. Η ίδια η ζωή μας δείχνει τον δρόμο προς τα μπροστά. Περισσότερο αυτά κρατάω.
Ποια είναι τα σχέδια σας για την ερχόμενη σεζόν;
Θα δώσουμε τον Σεπτέμβρη κάποιες παραστάσεις με τη «Φιλιώ Χαϊδεμένου», θα είμαι στη σειρά του ΣΚΑΙ «Γλυκάνισος» σε σκηνοθεσία Σταύρου Ποταμάρη και στη σειρά «Μια νύχτα του Αυγούστου» στην ΕΡΤ που είναι κάπως η συνέχεια της ιστορίας από το «Νησί». Οπότε αυτή την περίοδο είμαι σε γυρίσματα και ξανά με τη Φιλιώ από Σεπτέμβρη στην Αθήνα.